Natalia Załuska – mechanizm małych zmian

Natalia Załuska – mechanizm małych zmian
Natalia Załuska – mechanizm małych zmian

Prace Natalii Załuskiej wpisują się w estetyczne i intelektualne podejście postheroicznej awangardy, wykorzystujące rewolucyjne wynalazki formalne poprzednich dekad jako budulec nowego, eklektycznego języka artystycznego. Jej dzieła, w których rozmaite materiały łączone są z wielką wrażliwością na fakturę i jakości dotykowe, często odnoszą się do wrażeń naturalnych, jednak są one kondensowane i abstrahowane w struktury pierwotne, które zdają się minimalistyczne w swej geometrycznej czystości, nie będąc jednak sztuką minimalistyczną w dosłownym sensie. Jest to kwestia zmysłowego zróżnicowania ograniczonego zasobu form i barw, który otwiera się bezpośrednio na nową perspektywę niewielkich modyfikacji, na rozmaitość form reliefowych wypukłości i nieograniczoną możliwość kombinacji podstawowych form geometrycznych. Prace Załuskiej uwrażliwiają nas na mikrokalibrację wzroku, podobnie jak nieustannie przekształcająca się, komórkowa struktura tonalna w utworze In C Terry’ego Rileya. Linie, barwne pola, trójkąty i stopniowo cieniowane pastelowe tony intensyfikują się w kolejnych repetycjach/sekwencjach w gest estetyczny, umożliwiający rozpoznanie indywidualnej artystycznej wizji, a jednocześnie na zasadzie podobieństwa zawsze ewokujący innego. Nawiązując do tradycji polskiej sztuki minimalistycznej – na przykład dzieł Edwarda Krasińskiego czy Jarosława Flicińskiego – Załuska tworzy sztukę, która zbliża się do rzeczywistości metonimicznie, a jednocześnie, w uniwersalności skodyfikowanej formy wyrazu, zawsze pozwala na wyłonienie się pierwiastka wyraźnie zmysłowego. (Thomas Miessgang, Wiedeń 2013)

Wystawa zorganizowana przy wsparciu: ERCO